Her zaman "öğretmen olunmaz, öğretmen doğulur" inancındayım. Ancak alınan pedagojik eğitimle madenden çıkan kömür işlenir, eşi benzeri olmayan bir pırlantaya dönüşür, değerlenir. İşte bu ideolojiyle, 2015 yılında özümseyerek bitirdiğim İngiliz Dili ve Edebiyatı Bölümü'nün üstüne bir de İngilizce Öğretmeni vasfını hak etmek istedim. Yedi haftalık hızlandırılmış ve bana göre hiç bir ehemmiyeti ve ağırlığı olmayan pedagojik formasyonu almayı reddedip baştan sona okumak, hiç bir

Yeditepe Üniversitesi'ne gelmeden önce hayli önyargılıydım. Acaba eğitim iyi midir? Reklamı yapıldığı kadar başarılı mıdır? Bu okul bana ne katabilir ki?! Bir takım kulaktan dolma bilgiler neredeyse bu okula ve bu bölüme gelmemi engelleyecek ve belki de tüm hayatım pişmanlıklarla geçecekti. “İngiliz Dili ve Edebiyatı”, gerçekten tam bir Alice in Wonderland’ti benim için. Başta bir beyaz tavşanın peşine takılıp düştüm o delikten içeri. Bambaşka bir dünyaya açıldı anahtar deli