COVID zamanında maskelerle ders Her şey yolunda gidiyordu. Teneffüslerde bahçede koşup oynuyorduk, derslerimizde öğrenme sürecimiz olağan akışında devam ediyordu. Sarılmak, tokalaşmak, dokunmak, el kol şakaları, kısacası mesafe tanımayan ne varsa eğitiminin bir parçasıydı. Birlikte eğlenip öğreniyorduk işte, keşfediyorduk her yeni günü.            Sonra bir haber geldi; bir hastalık sarmış dünyayı. Salgınmış, tası tarağı toplayıp uzaklaşmalıymışız. Nasıl uzak kalınırdı ki? U

Sustainable Development Goals(SDG), Türkçe'ye Sürdürülebilir Kalkınma Hedefleri  olarak çevrilmiş. Şimdi bunun ÜtopÇa'yla ne gibi bir alakası mı var? Söyleyeyim; bu hedeflerin seninle, benimle, yaşadığın toprakla, içtiğin suyla, temas ettiğin her insanla ilişkisi var. Ayrıca İzlenÇe bölümündeki ayın videosu ve KitapÇa bölümündeki ayın kitabıyla da öyle. 2015 yılında, 193 dünya lideri kafa kafaya verip demişler ki "Dünyanın çivisi çıktı çıkacak, birşey yapmalıyız. Bunu yapsak

ÜtopÇa'yı nasıl geliştirebilirim, okuyucu kitlesini nasıl arttırabilirim, nasıl daha paylaşımcı ve iş birlikçi bir öğrenme ortamı yaratabilirim derken uzaklarda dolanıp gözümün önündekini ıskalamışım meğer: kardeşim. Arkadaşlarıyla otururken, abla imajından çıkıp eğitimci kimliğime bürünüp bir sohbete girişeyim dedim ve söyleyecek ne kadar çok şeyi olduğuna şaşırdım. Onlara dedim ki yazın! İçinizi dökün! Lise çağındaki Türk öğrencilerimizin ÜtopÇa temsilcileri olarak onlara p

Finlandiya eğitim sisteminin başarı perdesinin arkasında bana göre iki önemli konu var; birincisi özel eğitime verdikleri önem, ikincisi de öğretmen yetiştirme sistemleri. Türkiye Cumhuriyeti'nin bir öğretmeni olarak aldıkları eğitime gıptayla bakıp "keşke benim olsa" dediğim olmuştur, itiraf edeyim. Nedir mi onları bu kadar özel kılan? Üç madde ile özetleyeceğim. İzninizle; 1. Kaliteli öğretmen adayı seçimi Öğretmen programlarından önce, Finli orta okul çocukları da aynı b

Her zaman "öğretmen olunmaz, öğretmen doğulur" inancındayım. Ancak alınan pedagojik eğitimle madenden çıkan kömür işlenir, eşi benzeri olmayan bir pırlantaya dönüşür, değerlenir. İşte bu ideolojiyle, 2015 yılında özümseyerek bitirdiğim İngiliz Dili ve Edebiyatı Bölümü'nün üstüne bir de İngilizce Öğretmeni vasfını hak etmek istedim. Yedi haftalık hızlandırılmış ve bana göre hiç bir ehemmiyeti ve ağırlığı olmayan pedagojik formasyonu almayı reddedip baştan sona okumak, hiç bir

Yeditepe Üniversitesi'ne gelmeden önce hayli önyargılıydım. Acaba eğitim iyi midir? Reklamı yapıldığı kadar başarılı mıdır? Bu okul bana ne katabilir ki?! Bir takım kulaktan dolma bilgiler neredeyse bu okula ve bu bölüme gelmemi engelleyecek ve belki de tüm hayatım pişmanlıklarla geçecekti. “İngiliz Dili ve Edebiyatı”, gerçekten tam bir Alice in Wonderland’ti benim için. Başta bir beyaz tavşanın peşine takılıp düştüm o delikten içeri. Bambaşka bir dünyaya açıldı anahtar deli